Posbank Crossduathlon

30 september deed ik voor het tweede jaar op rij mee met de Posbank Crossduathlon. De wedstrijd bestaat uit een (trail)loopgedeelte en een mountainbike-deel. Hoewel je de wedstrijd solo kunt doen, sta ik samen met mijn maatje Onno aan de start. Je moet tenslotte doen waar je goed in bent. En in mijn geval is dat niet mountainbiken.

Waar we vorig jaar heerlijk in het zonnetje konden genieten, was de editie van dit jaar ongeveer tegenovergesteld. Regen, regen, regen. Het was letterlijk een baggerzooi.
Vorig jaar behaalden we als mannen-duo op 4 seconden na het podium niet. Dat kunnen we dit jaar natuurlijk niet weer laten gebeuren. Met bijna 600 trainingskm’s in de benen voor de marathon over twee weken, denk ik dat het wel goed moet komen.

Even over de opzet van de wedstrijd: je kunt een korte of een lange variant doen. Wij kiezen ook dit jaar weer voor de lange variant, maar ‘lang’ is hier relatief: het bestaat uit 7 km hardlopen, gevolgd door 21 km fietsen en tenslotte 3 km hardlopen. De moeilijkheid zit in het hoogteverschil: respectievelijk 118m, 312m en 96m. De hartslaggrafiek laat achteraf dan ook een pittige indruk achter:

Hartslag van eerste run: direct sky-high. Garmin is nog gewend aan mijn rustige duurlopen, dus denkt dat deze hoge hartslag een negatief effect heeft op mijn prestatieconditie. šŸ™‚

Jammer genoeg is de competitie dit jaar toegenomen. Zowel in aantal, als in kwaliteit. Nummer Ć©Ć©n bij de mannenduo’s is een semi-prof wielrenner en een triatleet. Met 10(!) minuten voorsprong op nummer twee, winnen ze met grote overmacht. Zucht… nog zo goed getraind, maar helaas worden we ook dit jaar weer 4e. Ditmaal niet op 4, maar op 60 seconden. Maar, ach…. we hebben toch weer lekker buitengespeeld!