Trailmarathon Wezep/Wapenveld

Deze marathon op 12 mei stond al geruime tijd met potlood in mijn agenda, maar op het moment dat ik besloot me in te schrijven was ‘ie net een dag daarvoor volgelopen…. Hier en daar wat rondvragen leverde aanvankelijk niets op, maar een kennis op LinkedIn die ook op de deelnemerslijst stond blijkt toch niet te kunnen. Mooi zo! Ik loop dus op zijn nummer. Dank Jeroen!

Ik had niet speciaal getraind, hoewel twee weken hiervoor liep ik op een zondagochtend ‘gewoon’ eventjes 35 km. En dat voelde eigenlijk heel goed! Dus een trailmarathon zou ook wel lukken….dacht ik.

Klaar voor de start

Op de zaterdag was het het toch wel een beetje warm, maar de loop bleek

Bos, heide en trappetjes

zoals verwacht lekker kleinschalig. Ik schat in dat we met ongeveer 25 mannen en vrouwen aan de start stonden. Het gebied kende ik; immers een paar weken geleden heb ik hier 30 km rond het Heerderstrand gelopen. Het is veel bos, een klein beetje heide en een paar hoogtemeters. Goed te doen dus.

 

 

 

De eerste 20 km liepen ook eigenlijk wel prima. Rustig aan, niet op laten naaien om te versnellen. Bij de eerste verzorgingspost stond mij vader en hij is op elke post nadien ook blijven wachten. Fijn!

The old man and me

 

Met nog iets meer dan de helft te gaan, viel het met toch wat zwaarder dan ik had gehoopt. Dan maar wat meer wandelen. Tussen 25 en 35 km zat voor mij het zwaarste stuk. Warm en mijn maag was niet helemaal op orde. De eerste gedachten om het bijltje erbij neer te gooien spookten door mijn hoofd. Bij de laatste verzorgingspost (35 km) besluit ik om toch een gelletje te nemen. Dat kon op twee manieren uitpakken: kotsend uitstappen of toch een opleving en die laatste 7 km rustig uitlopen. Gelukkig voor mij werd het het laatste.

Na net geen 5 uur kom ik over de finish. Voor mijn gevoel was ik ergens net onder het midden van het veld geëindigd. Later lees ik in de uitslagen dat ik 16e van de 19 ben geworden. Ik vermoed dat sommige lopers helemaal niet zijn komen opdagen.

At last! The finish!

Moe, een beetje teleurgesteld, maar wel weer met een marathon op de teller, rij ik terug naar huis.