Vrolijke duurloop

Vandaag is weer de eerste dag van 2018 dat de wintertijd is ingegaan. Waar veel mensen besluiten om langer in bed te blijven liggen, kies ik ervoor om op tijd mijn lange duurloop te doen.

De heide is al enigszins berijpt op deze ochtend

Er is reden voor vrolijkheid; afgelopen weken kampte ik met een achillespees blessure, maar die is nu volledig over! Die blessure hield ik over aan een kortstondig avontuur met Hoka One One schoenen. Deze zomer kocht ik bij MudSweatTrails Store nieuwe trailschoenen en de Hoka’s leken me wel wat. De eerste weken liepen ze inderdaad heerlijk, maar ik kreeg ook last van mijn rechter achillespees. Na enig onderzoek bleek het aan de schoenen te liggen en sinds ik op nieuwe schoenen loop (van Salomon dit keer; dank MST voor de goede service!!) nemen de klachten inderdaad af.

Vrolijkheid is er ook omdat het voor het eerst weer een beetje koud is ‘s morgens. Ik kan mijn nieuwe handschoenen testen (check!) en loop zo op mijn gemak een rondje over het Rozendaalse Veld. Het is nog rustig met mensen, maar wie spot ik daar vlakbij de brandtoren? Edwin! Hij loopt ook op de bonnefooi een rondje, op zoek naar wild om met z’n spiegelreflex camera vast te leggen. Wat dat betreft is het geen gelukkige ochtend.

Dutch Coast Ultra by Night (DCUbN)

Edwin loopt een stuk met me mee en samen praten we o.a. over de volgende reden van vrolijkheid: in januari loop ik mijn eerste 50 km. Voor Edwin wordt het z’n 100e marathon+ afstand. We hebben ons allebei ingeschreven voor de Dutch Coast Ultra by Night in januari volgend jaar. Onder het mom van: ‘als je het doet, kun je het maar beter goed doen’, heb ik besloten om 50 km te doen. En waarom dan niet in januari, over het strand, in de nacht, met waarschijnlijk de wind tegen? Als ik het daarna nog leuk vind, kan ik er nog wel eentje doen.

Nu langzaam, maar zeker de km-aantallen opvoeren en de lange duurlopen op zondagochtend ook. Met de 23 km van vanmorgen zit het wel goed. De rest van de dag heb ik geen centje pijn.