Rozendaalse Veld: het Kerkpad

Vlakbij huis, op het Rozendaalse veld, ligt een langgerekt pad van ruim 5 km lang: het Kerkpad. Ik heb er inmiddels honderden voetstappen op gezet, maar ik weet eigenlijk niets van de historie. Ook met wat internet-onderzoek kom ik niet veel verder. Onlangs liep ik het Kerkpad van zuidwest naar noordoostelijke richting.

 

Kerkpad:

Programma 2018

Een paar weken geleden had ik nog vrij weinig concrete (trail)wedstrijden op het programma staan. Maar op één of andere manier dienen de leuke loopjes zich vanzelf aan.

Ik heb me al ingeschreven voor de Bridge to Bridge Freedom Trail (44 km) en deze week kwam een mailing voorbij van de organisatie van de Klein Zwitserland trail: de 4Parken City Night trail. Een nachttrail door de parken van Arnhem. Zo’n ervaring, vlakbij huis wil ik niet laten schieten, dus ik schrijf me snel in voor de 18 km, ‘s avonds om 22:oo uur.

Zo vult de agenda zich toch aardig vanzelf. 🙂

4parkencitytrail

Eerste mini ultra: Bridge to Bridge freedom trail

Het kan soms raar lopen. Eind vorig jaar droomde ik nog maar vaag van een ultraloop. Een loop langer dan de marathonafstand; 50 km leek me al heel wat. Over nog langere afstanden moet ik voorlopig toch echt niet denken.

Zaterdagochtend klets ik in de Runnersworld winkel wat over loopdoelen in 2018 en het gesprek komt op de Bridge to Bridge trail. Die had ik vorig jaar al gezien, toen het voor de eerste maal werd georganiseerd.

Met de marathon van Amsterdam nog in het vooruitzicht was dat vorig jaar geen optie. Maar nu ligt het anders. Ik heb geen specifieke plannen en de herdenking van operatie Market Garden, waar de Bridge to Bridge loop onderdeel van is, bezoeken we elk jaar. De luchtlandingen op de Ginkelse Heide vind ik elke keer weer indrukwekkend. Hoe tof zou het zijn als ik die herdenking trailend zou kunnen doen?!

Ik schrijf me direct in voor de 44 km’s van deze B2B freedom trail en heb daarmee mijn allereerste (mini) ultraloop te pakken! Eigenlijk kan ik niet wachten tot het zover is.

IJshaar

Vandaag extra vroeg op pad om in alle rust en donkerte een lange duurloop te doen. Gisteravond dacht ik nog aan een rondje Oosterbeek, maar de open heidevelden van het Rozendaalse Veld trokken me toch meer. Daarom ‘s ochtends vroeg alsnog besloten om op de bonnefooi een route van ongeveer 22 km in die richting te doen.

Nog weinig verkeer op zondagochtend half acht

Net na 7 uur de deur uit, zet ik voor de zekerheid toch mijn hoofdlamp op. Ergens voelt het toch nog ongemakkelijk en spannend om in het donker door het bos te gaan. Voor de zekerheid loop ik eerst een stuk langs de snelweg en de hoofdlamp is nog niet nodig. Als het begint te gloren aan de horizon, kom ik bij het begin van het Rozendaalse Veld. Toch even de lamp aan, omdat de gemeente (?) onlangs met groot materiaal het fietspad en naastgelegen zandpad aan gruzelementen heeft gereden. Na 50 meter ontvouwt zich een prachtig uitzicht. Heide met ochtendmist en een opkomende zon. Prachtig! Helaas kan mijn telefoon niet goed overweg met zulke licht/donker situaties, dus de sfeer is nauwelijks terug te zien in de foto’s.

Ochtendmist boven het Rozendaalse Veld.

Ik loop door over de hei en pak enigszins lukraak singletracks links en rechts. Plotseling zie ik een groep van ca. 7 herten. Ze zien mij ook en nadat ze me een paar tellen besluiteloos a

IJshaar

anstaren, kiezen ze het hazenpad. Net te snel voor een foto. Mijn ochtend kan al niet

meer stuk, maar verderop word ik getrakteerd op mijn eerste kennismaking met ijshaar! Een mooi natuurfenomeen, dat zelden gezien wordt….. Totdat ik, na enkele foto’s, opkijk en zie dat de bermen even verderop bezaaid liggen met ijshaar. Hmm….

De tijd begint een klein beetje te dringen, want zoonlief moet om 10 uur naar zwemles gebracht worden. Ik maak een bocht naar rechts en stippel in mijn hoofd grofweg de route uit die ik terug naar huis wil nemen. Met slechts een paar km meer op de teller dan gepland ben ik precies op tijd thuis voor een verfrissende douche en dan op naar zwemles!

Wisent wintertrail: door de drek

Op de laatste dag van het jaar heb ik voor de tweede maal de Wisent Wintertrail gelopen. Een heerlijk kleinschalig en weinig pretentieus loopje in Apeldoorn. Zonder tijdregistratie, zonder verzorging, maar met een keurig uitgezet parcours en snert en oliebollen na afloop.

Vorig jaar ontdekt en ook dit jaar was ik weer van de partij. De afstand zou 23 km zijn, maar de vorige keer kwam ik op iets meer dan 24 en ditmaal op 21. Gemiddeld genomen redelijk goed dus.

‘s Morgens op oudjaarsdag naar Apeldoorn gereden. Startnummer ophalen (iedereen loopt met nummer 2017), kopje koffie en kijken waar Dafne en Hans blijven. De afspraak was dat ik samen met Hans rustig die 23 km zou doen; Dafne volgt op haar eigen tempo. Maar ik zie wel Dafne, maar geen Hans. ‘Voel me niet lekker’ (gisteren wel uit eten met drank erbij… hmm..) Nou ja, dan zelf lekker genieten.

Start vanaf een voetbalveld

Het parcours is hier en daar wat gewijzigd, maar het kronkelt nog steeds lekker door het Ordenbos en op drie vierkante kilometer leggen we allemaal die halve marathon af. Door de blubber, dat wel! Mijn hemel wat was het modderig. Gelukkig steeg de temperatuur al tot zo’n 11 graden waardoor een korte broek en t-shirt prima konden. Na afloop sokken en schoenen in een vuilniszak en de benen afspoelen en huppakee.

Het is niet dat ik nu zo’n ervaren trailatleet ben (integendeel), maar ik vond het wel hilarisch op te zien wat menig deelnemer op z’n rug meesjouwde. Rugzakken zo groot als boodschappentassen. Ga je onderweg kamperen ofzo?! Ja, er was geen verzorging onderweg, maar hallo, het zijn ook maar 23 km’s! Een beetje water, misschien een reep of banaan mee en gaan. Nou goed, de route ging zoals gezegd door het relatief kleine Ordenbos en leverde na afloop volgens Su

Even fotootje bij de eerste uitkijktoren.

unto 271 D+ op. Veel kleine heuveltjes en de organisatie heeft daarnaast slim gebruik gemaakt van enkele klimmetjes nabij de Apenheul. Van uitkijktoren naar uitkijktoren gingen. Over trappetjes en keurig geharkte grasvelden.

Het was heel modderig en ook flink veel omgevallen bomen en takken met opstoppingen en wandelen tot gevolg.

In mijn beleving was deze wintertrail vorig jaar leuker. Toch heb ik er weer van genoten om zo het jaar af te sluiten. Eind december ben ik zeer waarschijnlijk weer van de partij.

Terugblik op 2017

Het einde van het jaar is altijd een mooi moment om terug te blikken op wat ik op hardloopgebied heb gedaan.

Eerst wat getalletjes. In 2017 heb ik…

  • 1925 km gelopen;
  • 140 maal de loopschoenen aangetrokken;
  • bijna 180 uur gelopen; dat is zeven en een halve dag achtereen!
  • 20.000 hoogtemeters gepakt;
  • 2 marathons gelopen: Rotterdam, Amsterdam
  • 3 PR’s gelopen: op de 30 km (2:33), halve marathon (1:37) en hele marathon (3:48);
  • Voor het eerst 62 km in twee opeenvolgende dagen gelopen.

Al met al een heel mooi jaar voor mij om op terug te kijken. Ik heb twee marathons gedaan, mijn doel behaald om een marathon onder de vier uur te lopen en ook meer trailruns gedaan. Voor het eerst in Zuid-Limburg gelopen met wat meer hoogteverschillen dan op de Veluwe. En dat allemaal met geen enkele blessure of noemenswaardig vormverlies. En natuurlijk niet te vergeten: deze weblog zag het licht in juni dit jaar. Doel was en is nog steeds om voor mijzelf een visueel lopersdagboek te hebben. Niet zozeer om een ‘kijk-mij-eens-‘site te maken.

Plannen voor 2018. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik in 2018 voor ‘grote’ doelen op loopgebied wil halen. Met opgroeiende kinderen en fulltime banen is het binnen het gezin soms passen en meten om ook de km’s te blijven maken. Ik droom nog wel eens van een ultratrail van een km of 50, of een bergtrail in de Italiaanse Alpen. Wie weet of en wanneer die dromen uitkomen.

Drielandenpunttrail

Met een Ciko-delegatie van 12 personen hebben we de drielandenpunttrail in Vaals gelopen. 21 km met bijna 800 hoogtemeters (volgens de site). Voor mij is het de eerste trail met een dergelijke hoeveelheid D+.

Bijtijds verzamelen we bij Peter en Marlies thuis voor een kop koffie. Ik rij met Edwin mee en tegen het middaguur komen we aan in Vaals. Het weerbericht beloofde regen, maar tot op heden blijft het droog. Fingers crossed!

Startnummer ophalen en daarna omkleden

Startnummer ophalen; ditmaal met een gratis Buff en op zoek naar de kleedkamer. Die blijkt een 800m. verderop te liggen in de lokale sportschool. Een beetje ver weg, maar wel lekker warm. In de sporthal kom ik Hans en Dafne tegen. Ook uit Arnhem, maar zij hebben er speciaal een weekendje weg van gemaakt.

Met z’n zevenen die de halve marathon gaan lopen, begeven we ons weer richting de start. De rest kan nog een uurtje in het café van de sportschool blijven hangen. Een foto vooraf en dan gaan we los.

vlnr: Michiel, Edwin, Nancy, Wim, Hans, René en Jan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het parcours is flink glad en modderig. Direct gaat het omhoog, Vaals uit. Een paar honderd meter verhard en dan linksaf een weiland in. De heuvels wisselen elkaar af, maar de modder blijft. Eerlijk gezegd heb ik hierdoor weinig oog voor de omgeving. Het vergt concentratie om niet uit te glijden of anderszins mis te stappen. Het lukt me niet 100%; na ongeveer 10km glij ik toch onderuit en beland op m’n rug. Direct hoor ik voor en achter me: ‘gaat het?’ ‘ca va?’ ‘Ja, geen probleem! Ik ga hier alleen even heel onelegant liggen….das alles.’ Dat is het fijne aan trailrunnen: het is zo gemoedelijk en sportief. Bij een wegwedstrijd zul je dat niet zo snel horen.

Onderweg passeren we tweemaal het drielandenpunt. Ik was er nog nooit geweest, maar het lijkt op de Euromast in het klein en in het bos. Bij de tweede keer staat er een verfrissingspost. Eigen beker meenemen en tappen maar! Nog een paar foto’s maken, een Belgische wafel naar binnen schuiven en weer door. Nog 8,5 km te gaan volgens het bordje.

Het drielandenpunt zelf.

De rest van de route loopt samen met de 11 km. Het wordt wat drukker, maar ik zie geen van de andere Ciko’ers die de 11 doet. Tegen het einde kom ik Nancy en René achterop. Enige verwarring aan mijn kant. Ik dacht dat ik hen beide had ingehaald in het begin, maar blijkbaar zijn ze me toch ergens weer voorbij gegaan. Ik ga ze allebei voorbij en na een kilometer of 19 vind ik het eigenlijk wel welletjes. Daar is gelukkig de laatste klim en kom ik weer bij het weiland waar het allemaal begon. Shit! veter los! Met nog maar 1 km naar de finish neem ik de gok. En maar goed ook, want Nancy steekt me in de laatste honderd meter nog voorbij. Hola, dat gaat zomaar niet! Met een eindsprint (en losse veter) kom ik toch nog 1 seconde eerder over de finish en laat ik alle andere Ciko’ers achter me.

Bij de finish een kopje bouillon, bakje rijstepap en dan vlug omkleden. Edwin en ik gaan als enige direct terug naar huis; de rest blijft nog hangen en samen uit eten. Wij hebben ‘s avonds nog weer verplichtingen. Moe, maar zeer zeker voldaan kijk ik terug op mijn eerste serieuze trail. De hoogtemeters vallen mee: 675D+. Dit smaakt wel naar meer! Over twee weken de Wisent Wintertrail in Apeldoorn en misschien vlak daarvoor nog de Derde kerstdagloop van Ciko zelf.

Uitslagen: http://my5.raceresult.com/87325/results?lang=nl

Drielandenpunttrail (Vaals)

Gisteren werd ik tijdens de training gevraagd om mee te gaan naar Vaals voor de drielandenpunttrail. Dat lijkt me wel leuk, dus vandaag direct ingeschreven en dan over ruim 3 weken starten in mijn eerste trail in Zuid Limburg.

Deze week verwacht ik ook mijn nieuwe sporthorloge. Ik keer na een paar maanden Garmin weer terug naar mijn geliefde merk Suunto. Ditmaal de Spartan sport wrist HR baro.