Klein Zwitserland trail (verslag)

Dichtbij huis ligt de Posbank. Een fantastisch gebied om in te kunnen hardlopen. Sinds een paar jaar wordt daar de Klein Zwitserland trail georganiseerd door local trailrunner Dorothea Bil (www.trailxperience.nl). Vorig jaar heb ik hem niet gelopen, omdat het een week voor (of na?) de marathon van Rotterdam was. Dit jaar heb ik geen serieuze marathons op het programma, dus ik loop gewoon waar ik zin in heb.

Actiefoto

Dorothea is ook de organisator van de 4 Parken City trail (zowel de dag- als nachteditie) en staat erom bekend dat ze in bekend terrein toch onbekende paadjes weet te vinden. Dat bleek ook tijdens deze KZT.

Misschien was het omdat de trailwedstrijd zo dichtbij huis was, want ik heb nauwelijks nagedacht wat ik allemaal nodig had. Een rugzak volgooien met wat eten en drinken, racevest mee en snel op de racefiets springen. Best lekker om eerst een kilometer of 5 in te fietsen. Ik loop met een paar andere lopers van Ciko. Ook Hans, loopmaatje van mijn vorige loopgroep, is van de partij, maar hij krijgt z’n maag niet op orde.

Voor de start eerst nog een selfie voor de appgroep van Ciko groep 5/6:

Selfie! (vlnr: Jan-Albert, Dorothea, Hans, Cordien en fotograaf Jan)

De route begint vanaf de scouting op camping Beekhuizen en gaat al snel over paadjes die ik inderdaad nog nooit heb belopen. Het weer is goed. De stemming is goed. What can go wrong? Nou, dat je bijvoorbeeld wel water meeneemt, maar de energierepen vergeet? Foutje. Aangezien de eerste van de twee drinkposten al op 6 km staat (en ik die opzettelijk voorbij loop), moet ik wachten tot het 16 kilometerpunt voordat ik weer wat kan eten. Het is gelukkig nog voor de serieuze hongerklop dat ik bij de tweede drankpost een beker cola en wat chocolade naar binnen werk. Lekker! Alle hoogtepunten van de Posbank komen voorbij: bos, heide, heuvels, trappen, mul zand.

Op 18 km (van de 22) lopen we vlak langs de finish, maar voordat we aan de pannenkoek mogen, moeten die laatste 4 kilometer nog wel behoorlijk dalen en stijgen. In 2 uur en 5 minuten, én met bijna 600 hoogtemeters op de teller, passeer ik de finish. Een prima besteding van Tweede Paasdag!

 

30 km tussen Hattem en Heerde

Met het lange Paasweekend voor de boeg en drukte op het werk, besluit ik op het laatste moment om ook Witte Donderdag vrij te nemen en mezelf te trakteren op een lange duurloop. Na wat speurwerk op de hittekaart van Suunto (aanrader!) kom ik op een 30 km trailrun tussen Hattem en Heerde. Gemakkelijk te bereiken met de auto en toch direct in de natuur.

Het is een vlakke duurloop: op al die 30 km’s stijgt het slechts 140 meter. Feitelijk is het een grote loop rond het Heerderstrand. Dat is voor mij redelijk bekend terrein. Heel wat jaren geleden (middelbare schoolperiode) kwam ik er ‘s zomers regelmatig voor een duik in het water of voor een biertje.

De omgeving is niet veel veranderd. Er is een pitch en putt baan aangelegd, maar verder is alles herkenbaar. De omgeving is afwisselend. Bos, heide, mountainbike trials of brede paden. Het begin en einde is op een paar kilometer van de Leemkule, nog zo’n plek uit mijn jeugd. Vroeger was het echt alleen een zandkuil met een patatkraampje, maar nu is er een camping naast.

Na 3 uur een 30 km verder zit ik weer in de auto op weg naar huis. Precies op tijd om de kinderen uit school te halen.

 

Rozendaalse Veld: het Kerkpad

Vlakbij huis, op het Rozendaalse veld, ligt een langgerekt pad van ruim 5 km lang: het Kerkpad. Ik heb er inmiddels honderden voetstappen op gezet, maar ik weet eigenlijk niets van de historie. Ook met wat internet-onderzoek kom ik niet veel verder. Onlangs liep ik het Kerkpad van zuidwest naar noordoostelijke richting.

 

Kerkpad:

[osm_map_v3 map_center=”52.0386,5.9878″ zoom=”13″ width=”100%” height=”450″ post_markers=”1″]

Programma 2018

Een paar weken geleden had ik nog vrij weinig concrete (trail)wedstrijden op het programma staan. Maar op één of andere manier dienen de leuke loopjes zich vanzelf aan.

Ik heb me al ingeschreven voor de Bridge to Bridge Freedom Trail (44 km) en deze week kwam een mailing voorbij van de organisatie van de Klein Zwitserland trail: de 4Parken City Night trail. Een nachttrail door de parken van Arnhem. Zo’n ervaring, vlakbij huis wil ik niet laten schieten, dus ik schrijf me snel in voor de 18 km, ‘s avonds om 22:oo uur.

Zo vult de agenda zich toch aardig vanzelf. 🙂

4parkencitytrail

Eerste mini ultra: Bridge to Bridge freedom trail

Het kan soms raar lopen. Eind vorig jaar droomde ik nog maar vaag van een ultraloop. Een loop langer dan de marathonafstand; 50 km leek me al heel wat. Over nog langere afstanden moet ik voorlopig toch echt niet denken.

Zaterdagochtend klets ik in de Runnersworld winkel wat over loopdoelen in 2018 en het gesprek komt op de Bridge to Bridge trail. Die had ik vorig jaar al gezien, toen het voor de eerste maal werd georganiseerd.

Met de marathon van Amsterdam nog in het vooruitzicht was dat vorig jaar geen optie. Maar nu ligt het anders. Ik heb geen specifieke plannen en de herdenking van operatie Market Garden, waar de Bridge to Bridge loop onderdeel van is, bezoeken we elk jaar. De luchtlandingen op de Ginkelse Heide vind ik elke keer weer indrukwekkend. Hoe tof zou het zijn als ik die herdenking trailend zou kunnen doen?!

Ik schrijf me direct in voor de 44 km’s van deze B2B freedom trail en heb daarmee mijn allereerste (mini) ultraloop te pakken! Eigenlijk kan ik niet wachten tot het zover is.

IJshaar

Vandaag extra vroeg op pad om in alle rust en donkerte een lange duurloop te doen. Gisteravond dacht ik nog aan een rondje Oosterbeek, maar de open heidevelden van het Rozendaalse Veld trokken me toch meer. Daarom ‘s ochtends vroeg alsnog besloten om op de bonnefooi een route van ongeveer 22 km in die richting te doen.

Nog weinig verkeer op zondagochtend half acht

Net na 7 uur de deur uit, zet ik voor de zekerheid toch mijn hoofdlamp op. Ergens voelt het toch nog ongemakkelijk en spannend om in het donker door het bos te gaan. Voor de zekerheid loop ik eerst een stuk langs de snelweg en de hoofdlamp is nog niet nodig. Als het begint te gloren aan de horizon, kom ik bij het begin van het Rozendaalse Veld. Toch even de lamp aan, omdat de gemeente (?) onlangs met groot materiaal het fietspad en naastgelegen zandpad aan gruzelementen heeft gereden. Na 50 meter ontvouwt zich een prachtig uitzicht. Heide met ochtendmist en een opkomende zon. Prachtig! Helaas kan mijn telefoon niet goed overweg met zulke licht/donker situaties, dus de sfeer is nauwelijks terug te zien in de foto’s.

Ochtendmist boven het Rozendaalse Veld.

Ik loop door over de hei en pak enigszins lukraak singletracks links en rechts. Plotseling zie ik een groep van ca. 7 herten. Ze zien mij ook en nadat ze me een paar tellen besluiteloos a

IJshaar

anstaren, kiezen ze het hazenpad. Net te snel voor een foto. Mijn ochtend kan al niet

meer stuk, maar verderop word ik getrakteerd op mijn eerste kennismaking met ijshaar! Een mooi natuurfenomeen, dat zelden gezien wordt….. Totdat ik, na enkele foto’s, opkijk en zie dat de bermen even verderop bezaaid liggen met ijshaar. Hmm….

De tijd begint een klein beetje te dringen, want zoonlief moet om 10 uur naar zwemles gebracht worden. Ik maak een bocht naar rechts en stippel in mijn hoofd grofweg de route uit die ik terug naar huis wil nemen. Met slechts een paar km meer op de teller dan gepland ben ik precies op tijd thuis voor een verfrissende douche en dan op naar zwemles!

Wisent wintertrail: door de drek

Op de laatste dag van het jaar heb ik voor de tweede maal de Wisent Wintertrail gelopen. Een heerlijk kleinschalig en weinig pretentieus loopje in Apeldoorn. Zonder tijdregistratie, zonder verzorging, maar met een keurig uitgezet parcours en snert en oliebollen na afloop.

Vorig jaar ontdekt en ook dit jaar was ik weer van de partij. De afstand zou 23 km zijn, maar de vorige keer kwam ik op iets meer dan 24 en ditmaal op 21. Gemiddeld genomen redelijk goed dus.

‘s Morgens op oudjaarsdag naar Apeldoorn gereden. Startnummer ophalen (iedereen loopt met nummer 2017), kopje koffie en kijken waar Dafne en Hans blijven. De afspraak was dat ik samen met Hans rustig die 23 km zou doen; Dafne volgt op haar eigen tempo. Maar ik zie wel Dafne, maar geen Hans. ‘Voel me niet lekker’ (gisteren wel uit eten met drank erbij… hmm..) Nou ja, dan zelf lekker genieten.

Start vanaf een voetbalveld

Het parcours is hier en daar wat gewijzigd, maar het kronkelt nog steeds lekker door het Ordenbos en op drie vierkante kilometer leggen we allemaal die halve marathon af. Door de blubber, dat wel! Mijn hemel wat was het modderig. Gelukkig steeg de temperatuur al tot zo’n 11 graden waardoor een korte broek en t-shirt prima konden. Na afloop sokken en schoenen in een vuilniszak en de benen afspoelen en huppakee.

Het is niet dat ik nu zo’n ervaren trailatleet ben (integendeel), maar ik vond het wel hilarisch op te zien wat menig deelnemer op z’n rug meesjouwde. Rugzakken zo groot als boodschappentassen. Ga je onderweg kamperen ofzo?! Ja, er was geen verzorging onderweg, maar hallo, het zijn ook maar 23 km’s! Een beetje water, misschien een reep of banaan mee en gaan. Nou goed, de route ging zoals gezegd door het relatief kleine Ordenbos en leverde na afloop volgens Su

Even fotootje bij de eerste uitkijktoren.

unto 271 D+ op. Veel kleine heuveltjes en de organisatie heeft daarnaast slim gebruik gemaakt van enkele klimmetjes nabij de Apenheul. Van uitkijktoren naar uitkijktoren gingen. Over trappetjes en keurig geharkte grasvelden.

Het was heel modderig en ook flink veel omgevallen bomen en takken met opstoppingen en wandelen tot gevolg.

In mijn beleving was deze wintertrail vorig jaar leuker. Toch heb ik er weer van genoten om zo het jaar af te sluiten. Eind december ben ik zeer waarschijnlijk weer van de partij.

Terugblik op 2017

Het einde van het jaar is altijd een mooi moment om terug te blikken op wat ik op hardloopgebied heb gedaan.

Eerst wat getalletjes. In 2017 heb ik…

  • 1925 km gelopen;
  • 140 maal de loopschoenen aangetrokken;
  • bijna 180 uur gelopen; dat is zeven en een halve dag achtereen!
  • 20.000 hoogtemeters gepakt;
  • 2 marathons gelopen: Rotterdam, Amsterdam
  • 3 PR’s gelopen: op de 30 km (2:33), halve marathon (1:37) en hele marathon (3:48);
  • Voor het eerst 62 km in twee opeenvolgende dagen gelopen.

Al met al een heel mooi jaar voor mij om op terug te kijken. Ik heb twee marathons gedaan, mijn doel behaald om een marathon onder de vier uur te lopen en ook meer trailruns gedaan. Voor het eerst in Zuid-Limburg gelopen met wat meer hoogteverschillen dan op de Veluwe. En dat allemaal met geen enkele blessure of noemenswaardig vormverlies. En natuurlijk niet te vergeten: deze weblog zag het licht in juni dit jaar. Doel was en is nog steeds om voor mijzelf een visueel lopersdagboek te hebben. Niet zozeer om een ‘kijk-mij-eens-‘site te maken.

Plannen voor 2018. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik in 2018 voor ‘grote’ doelen op loopgebied wil halen. Met opgroeiende kinderen en fulltime banen is het binnen het gezin soms passen en meten om ook de km’s te blijven maken. Ik droom nog wel eens van een ultratrail van een km of 50, of een bergtrail in de Italiaanse Alpen. Wie weet of en wanneer die dromen uitkomen.